Dat hoendereieren een licht verteerbare en voedzame spijs, voor gezonden en zieken, en naast de melk één der meest versterkende middelen zijn, is algemeen gekend.
Dat hoendereieren een licht verteerbare en voedzame spijs, voor gezonden en zieken, en naast de melk één der meest versterkende middelen zijn, is algemeen gekend. Minder schijnt zijn geneeskracht bij uitwendige ziekten bekend te zijn.
Het wit van ei met suiker en citroensap gemengd is goed tegen heesheid.
Bij geelzucht en galstenen geeft men de zieke elke morgen 2 à 3 rauwe eierdooiers. Bij brandwonden bestrijkt men de verbrandde huid zolang met vers eiwit, tot de pijn wegblijft : dan plakt men over de wonde het witte vlies dat tegen de eierschaal kleeft.
Een goede brandzalf maakt men door een eierdooier met ongezouten boter te vermengen.
Een andere zalf voor brandwonden is gemaakt van eierdooier, in kalkwater en lijnolie. Bij gesprongen of winterhanden en lippen mengt men in gelijke delen eiwit en glycerine door elkaar en bestrijkt men daarmee de zieke delen. Genezing volgt spoedig.
Zuurdeeg, ongezouten boter en een eierdooier tot zalf gemaakt, is goed voor een gezwel.
Blijft een graatje of ander voorwerp in de keel zitten, dan drinkt men één of twee eieren uit en het onheil is spoedig voorbij.
Tegen het vijt en zwerende vingers gebruikt men rauwe eieren als verzachting en geneesmiddel. In een vers hoenderei wordt met een scherp mes een gat gemaakt, zo groot, dat men er de zieke vinger gemakkelijk doorheen kan steken en deze wordt dan met het daaraan hangende ei met watten en een doek omwonden. Elke ochtend en elke avond wordt dit verband vernieuwd.
–
Uit de krant van 1908 – www.historischekranten.be –
