De Goten, de Visigoten en de Vandalen. Er is nog geen sprake van de Romeinen in onze contreien. De streek, tussen de monding van de Loire en die van de Rijn, een gebied van zowat 1.000 km, wordt in die dagen de kust van ‘Armorique’ genoemd. Noordelijk van de Loire wonen de Franken, de Germanen en de Teutonen. Tussen de mondingen van de Canche (Boulogne) en die van de Schelde bevinden we ons in Morinië. Zowel Ar-mor-ique als Mor-inië zijn afgeleid van het woord ‘mor’ of ‘moer’ een Keltisch woord dat in het Frans staat voor ‘mare’ of ‘marais’.
Morinië betekent dus het land van de moeren. De mensen die zich in Morinië komen vestigen, worden Morinen genoemd. Dat betekent helemaal niet dat ze hun vroegere nationaliteit en hun moedertaal opgeven. Laat staan hun politieke en religieuze overtuigingen. En zo zien we bij het schuiven van de eeuwen de Rutheniërs, Bretoenen, de Nerviërs, Saksen, Romeinen, Franken en Noormannen opduiken.
De schrijver vat het plan op om dieper in te gaan op elk van die groepen. Zijn voorkeur gaat echter uit naar de Saksische rassen die samen met de Karlings of Kerls de werkelijke voorouders zijn van de Vlamingen. Eerst neemt hij de Rutheniërs onder de loep. De kuststreek van Morinië draagt lange tijd wel een erg uitgesproken naam: de ‘Russium littus’, vrij vertaald ‘de Russische kust’. Het aangrenzende land heet Ruthenië. Of ook wel Ruthelia.
De naam wordt afgeleid van de Ruthen, een uitgebreid woud dat al bestaat in de tijden van Julius Caesar. De Romeinse generaal schrijft het trouwens neer. Op zijn weg naar het Westen en Boulogne wordt hij geconfronteerd met de ‘Reuzen’ die hij trouwens allen neerslaat. ‘Géants’, het Frans voor reuzen, is 21 eeuwen na datum nog altijd niet vergeten in Douai, waar ze hun stadsreus nog altijd ‘Gayant’ noemen. In Rijsel hebben ze ook hun reus die de naam Liederik draagt. Derode vraagt zich af of de Reuzen werkelijk de eerste inwoners zijn van de Russum litus.
En welk verband bestaat er tussen de Rutheniërs, de Russen die vandaag in Rusland leven en die eerste bezetters van Vlaanderen? Hij blijft het antwoord schuldig. We gaan noodgedwongen verder op zoek. 13de eeuwse manuscripten omschrijven Ruthenia als landstreken die toebehoren aan de oude Russen die leven in West-Rusland, Belarus, Oekraïne en het oosten van Polen. Wikipedia heeft het uitgebreid over de ‘Ruteni’ die door zo veel kroniekschrijvers vermeld worden, en kan alleen maar besluiten dat de naam afkomstig is van krak diezelfde Gallische stammen die ooit vermeld werden door Julius Caesar. Is het toeval dat we hier op de naam ‘Belarus’ stoten?
De ‘Bellys & Belts’ van de oude Bolgs duiken weer op. Vinden we de opvolgers van de oude Galliërs, de Belgen en de Rutheniërs ook in Rusland? We vinden het antwoord in het Pools, waar hele gebieden in het oude Rusland een opmerkelijke synergie naar voor brengen. De ‘Rus Halicko-Wolynska’ staat voor het koninkrijk van Galicia en de ‘Rus Biala, Czarna en Czerwona’ worden respectievelijk omschreven als het Witte Ruthenia (Wit-Rusland of Belarus), het Zwarte Ruthania (deel van het moderne Belarus) en het Rode Ruthenia, dat ook wel ‘Galicia’ wordt genoemd.
Het antwoord op de vraag is dus ondubbelzinnig ‘ja’. En voor wat ons betreft; Belarus heeft dezelfde wortels als België. Er overvalt me iets dat me met verbijstering slaat als ik me concentreer op de regio van Rusland, Belarus, de Zwarte Zee en Ukraïne. Een Engelstalige kaart van de streek heeft het over de ‘Dnieper River’. Met een lengte van 2285 km één van de langste rivieren van Europa. Maar Dnieper verdorie? De gelijkenis met Ieper is frapant.
Ik raadpleeg de ethymologie van het woord. ‘The Close River’. De Russen spreken van de Dnepr. Net als wij Ieper uitspreken als Ypres. De Dnieper in Belarus en Ieper in België. Kan toeval zo ver gaan? We keren terug naar Morinië waar Ruthenië nog lang zichtbaar blijft. In 870 wordt de kust van Grevelingen nog de Ruthenium Littus genoemd. Op 10 km van Sint-Momelijn in de Franse Westhoek, vinden we Ruminghem dat door de eigen mensen ook de Ruthe wordt genoemd. Plots duikt de naam Polen weer op. Fascinerend. In Lemberg, Gallicia, wordt een oude kerk nog altijd ‘Ruthen’ genoemd.
De geschiedschrijver D’Oudegherst laat de legendarische Liederik, de eerste forestier van Vlaanderen, trouwen met de dochter van de prins van Ruthenië. De hele westelijke regio van Europa en ook Morinië, de streek van de moeren, is al veel eeuwen geleden, definitief de woonplaats geworden van een deel van die oude Bretoense volkeren, die het kanaal hebben overgestoken en het oude Engeland achter zich hebben gelaten. Ten zuiden van Gallië wonen de Bellovaci, ook al een Belgische volksstam die hun Oppidum hebben in het latere Picardië, meer bepaald in Beauvais.
Dit is een fragment uit Boek 4 van De Kronieken van de Westhoek
