De pijnbank moet een verschrikking zijn. Lievin Pien, tweede schepen in Gent wordt op 23 […]
Tijdens de eerste voorjaarsdagen van 1326 organiseren de Ieperlingen een raid op de ‘kaardtoestelen’. Controleur […]
Op het puntje van mijn stoel Poperinge heeft met de nodige moeite de periode van […]
18 april 1579. Al bijna drie weken niet meer geschreven in mijn dagboek. Privé had ik wel wat verwikkelingen te verwerken maar dat gaat jullie geen barst aan. Dat is iets tussen Lizelot en mijzelf.
Zondag laatstleden rond 14u gebeurde er te Vlamertinge een verkeersongeval dat groot in omvang, achteraf beschouwd nog allergelukkigst is afgelopen.
Die mevrouw Medem moet niet alleen een vrouw van standing en niveau geweest zijn. Ze is vooral een eigenzinnige tante die het niet altijd zo nauw neemt met haar engagement tegenover de proosdij van Sint-Maarten.
De Carmenhoek! Hoeveel herinneringen brengt die naam ons niet in het geheugen! Herinneringen aan alle slag van mensen, gebeurtenissen en toestanden. Laten we eventjes stilstaan bij deze bladzijde geschiedenis en een ogenblik het Nieuwpoortse verleden onderzoeken.
In de eerste augustusdagen van 1914 hadden Edward en Frans Van Raemdonck de toestemmen van hun ouders afgedwongen om te mogen vrijwilliger worden. En ze waren opgetrokken, die tengere jongens van 18 en 17 jaar, om heldhaftig hun steek te staan in de strijd tegen de meinedige Duitser.
Isaak is na zijn nachtelijke vlucht gearriveerd in Ieper en dat blijkt een misrekening want hij dacht dat hij naar Gent aan het rijden was. Hoe zouden de wegen er eigenlijk uitzien aan het begin van de 12de eeuw? Ik krijg er maar geen beelden van binnen. Een verblijf in Ieper zint Isaak in elk geval niet. Hij vlucht verder naar Steenvoorde, een landbouwexploitatie in handen van zijn schoonzoon Guido. Die raadt hem aan om naar Terwaan te trekken en zich daar als monnik te vermommen. Het nieuws van zijn vlucht heeft zich echter als een lopend vuurtje verspreid en zorgt voor een ongeziene klopjacht. Het zal geen sinecure zijn om zich voor de buitenwereld verscholen te houden.
Kijk eens naar Ieper op vandaag. Waar is het water nu? Aan de noordoostkant zien we het kanaal en de Ieperlee, aan de zuidwestkant de ‘Verdronken Weiden’. De komst van het water in 260-270 was een (afgezwakte) herhaling van wat er zich al had afgespeeld 1000 à 1500 jaar voordien. Het water 5 à 10 meter hoger. Beeld u dat eens in? Alleen de heuvel, de prairie van Ieper, bleef gespaard van het rijzende water. En er waren twee havengemeenschappen. Briel (Breuil) en de omgeving van het Zaelhof en de Zuudstrate (de latere Rijselstraat), niet toevallig nog steeds met elkaar verbonden met de ondergrondse Ieperlee. Zeker al in 270, kijk maar naar de ‘ille’ namen waar we het al uitgebreid over hebben gehad. Hier leefden beslist al mensen 1000 jaar voor het begin van onze nieuwe tijdsrekening.