Vooraleer dieper in te gaan op het vervolg van deze oorlog, focust de schrijver zich […]
Vlaanderen ontpopt zich ondertussen als het centrum van de handel in West-Europa, met activiteiten die […]
Jozef II sterft op 20 maart 1790 en laat een warboel achter. Zijn broer en […]
Nu moeten we dringend terug naar onze streek waar het in 1794 van langs om […]
Eind mei 1644 staat deze bevelhebber klaar om de stad Grevelingen in de tang te […]
Vlaanderen was aan het einde van de 9de eeuw tot het einde van de 18de eeuw een graafschap, waarvan het grondgebied thans gedeeltelijk tot België, Nederland en Frankrijk behoort. Het was verdeeld in ‘Kroonvlaanderen’, en ‘Rijksvlaanderen’. Eerstgenoemde omvatte ‘Vlaams-Vlaanderen’ en ‘Waals-Vlaanderen’.
In augustus, september en oktober werd er dagelijks graan opgekocht. Het volk hier over misnoegd, wilde de graankopers plunderen, hetgene geschiedde te Steenstraete, Elzendamme en Roesbrugge. Enige der oproermakers werden kort gestoken en de beroerten werden gestild.
In de uiterste oosthoek van de gemeente Stavele, langs de weg Stavele-Elzendamme; tussen de IJzer en de Poperingevaart; bezuiden de rijksweg Ieper-Veurne, staat een grote mooie hofstede. De eigenaar ervan is de heer Vrederechter Arthur Lahaye, de bewoner en uitbater is de heer Valere Quaghebeur, schepen van de gemeente. Die hofstede wordt in aller mond ‘Eversam’ genoemd. Het is alleen die naam en een deeltje van de hoevegebouwen die ons nog wijzen op het vermaarde klooster dat er eertijds stond en heerlijk bloeide.
De abten laten zich de grafelijke bescherming welgevallen. Voorzien van staf en mijter en beladen met goud en juwelen spelen ze God over het jonge Poperinge. Alleen de bisschop heeft nog een grotere macht. Vanaf de 6de eeuw laten ze al in toenemende mate hun invloed gelden op de Westhoek. Ooit leefden ze onthecht, bescheiden en in eenzaamheid weg van de wereld.
Over vele vele jaren stond er boven de grote ingangspoorte van het klooster van Eversam in grote letters: ‘Hier leeft men zonder zorgen’. ’t Gebeurde nu dat Keizer Karel, die in de streek wareerde, voor die poorte kwam en zijn ogen vielen op die letters. In een furte gaf hij order aan een van zijn mannen Vader Abt te gaan halen, het kon niet rap genoeg gaan. Een snak aan de klopper, en aan het tralievenstertje verschijnt de kop van broeder poortier die vraagt wat er de heren mocht believen.