Iedereen kent hier een hoogvlieger van een kerkpilaar, die hier alles wil het best weten, alles op zijn duimpje wil doen draaien en daarbij altijd gereed is om suiker op een andermans rug te kloppen, het moge waar of geen waar zijn.
Een rechtermollepoot in de zak dragen brengt geluk aan.
Een klaverblad van vieren bij zich dragen breng ook geluk aan.
‘E voelt dierekt woa da den oend geboenden is’.
‘E voelt et an ze ’n elleboge’.
‘E ’n hoend zoe ’t rieken’.
+ E’twieën ze toenge pelen (uithoren).
+ Z’et è karpeltoenge (ze heeft een spraakgebrek)
+ ’t Vier in je roeper hèn (dorst hebben)
Zijn noagelbak is stief èdind (hij heeft niet veel geen tanden meer)
Hoe oud ziejje? E joar oeder of min taans!