De kaffieklets

Op het koerken, in de zunne,
zaten, zeven in getal,
oude vrouwkens, rond èn tafel
t’hoope voor ne… koffiebal.

Smekkend, uit geblomde taskes,
dronken ze aan het geurig nat
en ze snoven uit hun doze
met verzilverd dekselblad.

’t Oudste van de zeven zong dan,

opgetogen en verblijd,
dat het helmde alover ’t koerke,
liedjes uit den jongen tijd.

De andere horkten bij dat zingen,
horkten nu met open mond,
binst dat z’al de mate sloegen
met hun kloefkens op den grond.

–

J. Impe Kortrijk in Biekorf van 1939