Het is de ‘Imperial War Graves Commission’ (Commissie der oorlogsgrafsteden van het Britse Rijk) die het voornemen opvatte op verschillende plaatsen van het front gedenktekens op te richten ter nagedachtenis van de Engelse soldaten die onder de oorlog als ‘vermist’ werden aangegeven en wier lijk nooit werd teruggevonden.
Het is de ‘Imperial War Graves Commission’ (Commissie der oorlogsgrafsteden van het Britse Rijk) die het voornemen opvatte op verschillende plaatsen van het front gedenktekens op te richten ter nagedachtenis van de Engelse soldaten die onder de oorlog als ‘vermist’ werden aangegeven en wier lijk nooit werd teruggevonden.
Dat van Ieper, ontworpen door Sir Reginald Blomfield, zal het voornaamste en grootste zijn. Andere zullen worden opgericht te Aremnentières, Béthune, Pozières of Albert (slag van de Somme), Saint-Quentin, Kamerijk, Soissons en la Ferté-sous-Jouarre; ook een te Neuve-Chapelle ter nagedachtenis van de vermiste Indische soldaten; verder in Italië, te Saloniki, Galipoli, Irak, enz.
Het Ierse monument zal de plaats innemen van de Menense Poort, langs waar de Engelse soldaten naar de loopgraven trokken. Het zal 104 voet breed zijn zonder de verbindingsmuur en de vestingen mee te rekenen, en 133 voet diep, terwijl het voetstuk boven het gedenkteken, waarop een bronzen leeuw geplaatst is, 69 voet boven de begane grond zal liggen.
Midden is er een grote boogvormige doorgang, 30 voet breed en 45 voet hoog. De tussenruimte, 115 voet lang en 66 voet breed, vormt een gedenkhalle, bedekt met een half-eliptische boog van 66 voet spanwijdte. Die halle krijgt licht van boven door drie grote openingen en het gewelf en twee trappen leiden naar boven op de vestingen, waar prachtige loggia’s gebouwd zijn.
De namen van de vermisten zullen worden gebeiteld in 8 platen van Portland-natuursteen, langsheen de wanden van de hal en in de loggia’s. Er is plaats voor vijftigduizend namen van Britse soldaten die bij Ieper verdwenen.
Aan de buitenzijde van he gedenkteken loopt een 70 voet brede steenweg van bakstenen en natuurstenen, over de oude vestinggracht.
Het monument zelf zal uit Euville-steen en voor een gering gedeelte uit Belgische baksteen worden opgetrokken. Boven de drie doorgangen zullen passende opschriften gebeiteld worden. De werken zullen nagenoeg twee jaar duren en ongeveer tien miljoen frank kosten.
Uit ‘De Poperinghenaar’ van 1923 – www.historischekranten.be –
