Om me nu bievoorbeeld de woaterpokken hadden, vangden wieder è veugele en hoengen n’um levend op in de kamer en je meug me geloven of nië, mo subiet gaf dat beterschap en ’t zeer ging op n’um over. Vieren twientig euren loater was ’t dood en de pokken genezen.
Aan het woord is Maatje Blieck uit Oostkerke, enkele jaren terug, waarbij zij kloeg over Flerecijn en wij haar de raad gaven een dokter te raadplegen. ‘Och mens toch, wienne kut è dokteur d’ran doen, ’t is ’n oederdom hé. ’t Is nu nie meer lik in n’uze tied da wiender gin dokteur nodig hadden om n’uze kwalen te genezen.’
Om me nu bievoorbeeld de woaterpokken hadden, vangden wieder è veugele en hoengen n’um levend op in de kamer en je meug me geloven of nië, mo subiet gaf dat beterschap en ’t zeer ging op n’um over. Vieren twientig euren loater was ’t dood en de pokken genezen. Zulke diengen leren ze op d’hogeschole nië!’
A. Dawyndt in ‘Bachten de Kupe’ van 1978
