Jules Goeman, bijgenaamd Witten Sabinne, van Vlamertinge, die in België een gevangenisstraf van drie maanden moest uitdoen, was over een zestal weken naar Frankrijk gevlucht en werkte aldaar in de omstreken van Armentiers met een dorsmachine.
Jules Goeman, bijgenaamd Witten Sabinne, van Vlamertinge, die in België een gevangenisstraf van drie maanden moest uitdoen, was over een zestal weken naar Frankrijk gevlucht en werkte aldaar in de omstreken van Armentiers met een dorsmachine. Voor een nietige reden bracht hij daar een persoon niet minder dan 12 messteken toe, welke dodelijke wonden veroorzaakten, en over enige dagen was de brutale kerel naar Vlamertinge terug gevlucht.
Weldra hadden de gendarmen van Ieper vernomen dat de kerel zich schuil hield bij zijn broer in de Brandhoek en zij gingen hem daar opzoeken. Maar de sluwe kerel wist zich altijd uit de voeten te maken.
Zaterdag laatst rond 11 uur ’s avonds, vernam Achille Soubry, veldwachter te Vlamertinge, dat Goeman in een herberg aan de Brandhoek aan het drinken was.
Hij ging hem onmiddellijk opzoeken en vond hem in de herberg ‘Het Brandertje’. De veldwachter sprong er op toe, deed hem de handboeien aan en bracht hem met medehulp van een andere persoon naar Ieper, waar hij Goeman overleverde aan de gendarmerie.
.
Uit ‘De Poperinghenaar’ van 1910 – www.historischekranten.be –
