Het jaar 1384. Filips de Stoute, de hertog van Bourgondië, is getrouwd met de enige […]
Halle. Op 27 april van het jaar 1404 sterft graaf Filips de Stoutmoedige. De Bourgondische […]
15 april 1437. Terwijl de situatie wat onduidelijk is in Brugge breekt nu oproer uit […]
We hebben Brugge verlaten in het najaar van 1436 wanneer graaf Filips de Goede in […]
27 augustus 1436. De overdracht van de macht in de stad zet zich onverminderd voort. […]
Het jaar 1437. Op de 31 januarius, wierd de naam van koude donderdag gegeven, wanneer […]
In 1428 komt Filips de Goede zelf naar Cassel. De lokale wethouders zijn ontevreden dat […]
Vlaanderen kende onder het bestuur van zijn graaf Jan van Bourgondië een periode van grote […]
15 april 1437. Terwijl de situatie wat onduidelijk is in Brugge breekt nu oproer uit in Gent. De Gentenaars die het beleg van Calais hebben getorpedeerd zijn nog altijd kop van jut bij hun stadsbestuur.
Er is niet zoiets als één waarheid. De schrijvers zijn op zoek gegaan naar Vlaamse en dus inlandse bronnen die hun eigen invalshoek geven over wat er allemaal gebeurd is in onze streekgeschiedenis.
Al bijna acht maanden onderweg met mijn kroniek over Brugge. Voorlopig onder de naam van ‘Brugge en de Vlaanders’. Best plezierig om jullie eens voor te schotelen wat er vanmorgen uit mijn (spreekwoordelijke) pen gevloeid is…
Ik stap nog maar eens binnen in de ‘Jaerboeken van Veurne en Veurnambacht’. De Engelsen zijn de voorbije maand met 12.000 soldaten de grens overgestoken en hebben lelijk huis gehouden in het Westland.
De jaren glijden voorbij. We arriveren nu al weer op een 5 mei van het jaar 1422. Opnieuw bij het steekspel van de Witte Beer.
Ik houd halt in 1460. Ook weer zo’n verhaal dat de echte geschiedenisboeken niet heeft gehaald. Het mooiste hebben ze achtergelaten als stof van de boekenrekken. Filips de Goede heeft een ziekte opgelopen. Ik vraag me sluiks af of het niet te maken kan hebben met al zijn maîtresses en de daar aan gelinkte amoureuze escapades.
De huysvrauwe van Jan Weghervoet, geseyt Paulin, Elisabeth genaemt, woonachtich op de prochie van St. Nicolaes, hadde eenigen tijdt geweest dat sy niet spreken en conde, als of sy geslagen hadde geweest van eene geraecktheyt.’ Ik krijg er het raden naar wat er bedoeld wordt met een geraaktheid, hoe dan ook, onze mevrouw gaat op bedevaart naar het heilig kruis van de Sint-Walburgakerk
De heerlijkheid Wervik was een groot leen, rechtstreeks gehouden van het kasteel van Kortrijk en burchtgenoot in dit kasteel. Wellicht behoorde deze heerlijkheid vóór 1312 tot de Zaal van Rijsel. De oppervlakte van de volledige heerlijkheid bedroeg ongeveer 325 bunders. Omstreeks 1540 zullen in dit gebied wel een goede duizend mensen gewoond hebben. Ze lag aan beide zijden van de Leie, maar meer dan twee derde aan de zuidzijde. Ze vormde een mooi, ononderbroken geheel : op het huidig Belgisch grondgebied ongeveer van aan het St-Maartensplein (vroeger het ‘kerkhof’) aan de oostzijde, tot aan de grens met Komen aan de westzijde en ten zuiden van de huidige spoorweglijn; aan de overkant van de Leie was de heerlijkheid aan de oostkant door Bosbeke begrensd en strekte zich west uit tot nabij de huidige grens met KomenFrankrijk.