Vrieskou, die moordzuchtig woei. Eindelijk warmte, als vreugde-beving.
Eindelijk warmte
Vrieskou, die moordzuchtig woei.
Eindelijk warmte, als vreugde-beving.
Wilde tuin, in voorjaarbloei.
Eigen diepvertrouwde omgeving.
Groots festijn van ’t nieuw-ontstaande.
Maar daarboven:
Wat hij nauwelijks dorst geloven:
Zulk een weerkeer, zo’n herleving
Van wie hij verloren waande.
–
Hendrik de Vries (1896-1989)
Article Tags:
daarboven · de Vries · dorst · festijn · gedicht · herleving · lente · moordzuchtig · nauwelijks · omgeving · verloren · verloren gewaand · vertrouwd · voorjaarsbloei · vrieskou · warmte · woeiArticle Categories:
heerlijke poëzie

