In het begin van de jaren 1400 klagen de opgesloten gevangenen steen en been over de grote kosten die ze moeten maken vooraleer hun zaak voor de vierschaar kan behandeld worden. Filips en Margareta moeten ingrijpen om verdere moeilijkheden te voorkomen. Ze komen met een nieuwe verordening. Wie arm is en in de gevangenis zit zal door de graaf onderhouden worden met een bedrag van 3 stuivers en 6 denieren per dag. Daarvan mag de baljuw of de lokale kastelein 2 stuivers gebruiken voor het leveren van brood, bier en ‘potagie’. De resterende som is bestemd voor de cipier.
Daarmee moet hij de gevangene voorzien van een bed en slaaplakens. Wie opgesloten zit en in staat geacht wordt middelen te bezitten zal dagelijks 6 stuivers moeten betalen voor zijn verblijf. 2 stuivers gaan naar de cipier die in ruil voor een bed en lakens zorgt. De rest is bestemd voor de baljuw die daarmee voor brood, bier, potagie, vlees en kaarslicht ter beschikking stelt. Op de dagen dat er geen vlees mag gegeten worden zal de baljuw voorzien in haring of een andere vissoort. Als de gevangene wijn wil drinken in zijn cel, dan kan dit ook. Voor 2 stuivers per dag krijgt hij welgeteld één pot per dag. Hij mag zelfs 4 potten per dag drinken, maar alleen als de cipier dat aanvaardbaar vindt. Er mag in elk geval nooit boven de 8 stuivers per dag uitgegeven worden aan wijn.
Dit is een fragment uit Boek 9 van De Kronieken van de Westhoek
