Nen zot is entwie die in een donker huis jaagt achter scheeten.
Vandage is den laatsten dag van joen leven. Voor ’t moment toch nog.
Ge moet niet peinzen op al de miserie die nog overblijft, moar over al ’t schone da nog moet komen.
De 50-50-90 regel: als er 50% kanse is dat entwodde kan lukken, gaat het in 90% van de gevallen mislukken.
Ge moet hard werken: vele mensen van den ocmw hangen of van joen.
Vertel het mij en ik zal het vergeten, toon het mij ik ‘k ga het onthouden, betrek mij erbij en ik ga het begrijpen.
Den dokteur komt naar ieder huis waar dat de zunne niet kan schijnen.
Den dezen die vele werkt, he’t geen tijd om geld te verdienen.
Die twee honden kunnen toch wel erg moeilijk akkoord geraken over dat ene been!
Het is gie zelve die het boek van joen leven schrijft.
Lacht è keer: het verbetert de weirde van joen oanzichte!
De Dorpstraat op St-Michiels, tusschen Schoutteet en de kerk, is altijd, al van over ouds, een sukkelbaantje geweest waar men van alles – kan vinden: een kalsijtje pit-uut-pit-in lijk met de roefel opeen gesmeten.
Rijk worden is niet zijn rijkdom vermeerderen maar zijn begeerten verminderen.
Geld is het land meester.
Geld maakt een huwelijk niet gelukkig! Nee, maar het is tenminste nog een troost in het ongeluk.
Die mensen zijn familie van Alexander, alles voor zich en niets voor een ander.
Die mens zou geven dat ’t haar deur zijnen hoed groeit (dat hij zelf niet meer genoeg heeft). Zie ge hem daar geschilderd staan met de stersen haar die deur de gerren van zijn dood versleten hoedje sprietelen?
Het kapittel eist een vierde van de overlijdensrechten en de begrafenisgelden van allen die op het kerkhof van de broeders wordt begraven. Ze stuiten op een weigering van de Minderbroeders die opwerpen dat de pastoors van Sint-Maarten al hun ding hebben kunnen doen want allen die begraven liggen, hebben een begrafenisplechtigheid gekregen in één van de parochiekerken van de proosdij.
Zoudt ge ’t niet ommeslaan! Het is nu al de derde keer in een tijdverloop van zes maanden dat ze de tramuren veranderen, en nog altijd is ’t evenveel appels of peren! Verbeteren ze het aan de ene kant, het verslechtert aan de nadere kant.
‘k En zal noch dag noch jaar noemen, maar hetgeen ik hier vertel, heb ik bij het Vlaamse volk gehoord. Zekere Tisten hield herberg in ‘De Kromme Krinkel’ maar, ik weet niet aan wie of waaraan het loog, de verkoop wat bitter klein. Menigmaal had Ciska de bazin daarover haar beklag gemaakt aan de weinig klanten, die nog van tijd tot tijd in ‘De Kromme Krinkel’ hun dorst kwamen lessen: maar het was allemaal boter aan de galg, niets een baatte.
Hij is van ’t jaar elve, hij houdt het liever zelve (hij is erg gierig)
’t Is ’t er een van ’t jaar nul (hij is ferm uit de mode)
Dat is op geen blauwen steen gevallen (dat zal ik onthouden)
De stenen vragen geld (er is altijd en overal te betalen)
De mensen zijn familie van Alexander, alles voor zich en niets voor een ander.
‘De Germanen’, zegt Montesquieu, ‘hingen de verraders op en verdronken de lafhartigen’. De doodstraf door verdrinking is in de Nederlandse rechtspleging van de middeleeuwen en zelfs van de nieuwere tijd gebleven, maar werd zeer weinig toegepast, vooral in Vlaanderen.
Kuierend door Frans-Vlaanderen hoorden wij zijn Zuid-Vlaamse taal..
‘T beste systeem bie ruzie met joen vrouwe? Babbelen tot da ze gelijk krijgt.
Hoe meer dan de dingen veranderen, hoe zotter da ze bluuven.
Stoppezot zijn is erfelijk, ge krijgt da van joen kinders.
’t Is hier doenkerder dan in de binnekant van è koeibeeste.
–
’t Is best van joen vingers te tellen, achter da’j hem nen hand gegeven he’t.
–
Het is gie zelve die d’n boek van joen leven schrijft.
Lacht e kee: ’t verbeetert de weirde van joen oanzichte!
Ne zot en zijn geld zijn rap were weg.
Boudewijn de imperialistische trekjes geërfd van zijn voorouders. Als hij de kans krijgt om aan de oostelijke kant van de Schelde een gebied te verwerven ter grootte van zijn bezit aan de Westelijke kant, waarom zou hij dan nog twijfelen?
Vlaanderen is ingedeeld in gouwen Sinds de Franken van Karel Martel, (door hem de Karolingische […]