Ergens rond het jaar 1770 is er een sterfte onder het hoornvee uitgebroken. Een eerste […]
Anno 1932, op de 17de september, zondagnamiddag is er hier op de hofstede Gustaaf Dejonckheere, […]
Van een magere vent zeiden we: ‘hij valt uit zijn kulten’, of nog schilderachtiger: ”t is al kop en kulte!’.
Geen krieken zonder stenen,
geen vlees zonder benen,
geen mannen zonder willen,
geen vrouwen zonder grillen.
We brengen vandaag een sage, opgenomen door wijlen Jozef Doise (geboren te Westvleteren op 13 maart 1908 en aldaar overleden op 3 december 1965) gewezen schoolhoofd van Westvleteren, uit de mond van Romain Gruwier, landbouwer te Westvleteren.
’t Was aven en doenker
Me waren op ’t laste van november;
‘k Hadde de koeën strooi egeeven,
Wellicht heeft Vandewynckel de hele woensdag en de volgende nacht gepiekerd over de voorgehouden scheiding en moet hij wraakplannen hebben gesmeed. Donderdagmorgen, rond 5u was Vandewynckel opgestaan en was het landbouwwerk begonnen met de paarden te gaan voederen. Dan is hij terug naar de hoeve gegaan, waar hij naar de kamer van de schoonzuster is getrokken.
Rond de jaren 1590-1600 waren de landlieden van Brugge en omstreken deerlijk geplaagd – of plaagden ze zichzelf – met ’toverij’ die ze, aan alle kanten, in huis en stal meenden te ontdekken.
Sedert enige dagen waren twee personen van Izegem hier op zoek naar oorlogsbuit. Ze hadden het vooral gemunt op koperen koppen van obussen. Zaterdagnamiddag rond 3u30 waren ze wederom aan hun gevaarlijk werkje bezig dicht bij de wijk ‘Zwart Leen’.
Hoe dat een koe een haze vangt! zegt men schertsend om zijn bewondering uit te drukken nopens een lukslag die een dwazerik doet, enz.