Woensdag 25 augustus 1858, omtrent kwart voor negen ’s morgens, heeft een onverwachte bliksem het toppunt van de kleine toren in het midden van de Sint-Maartenskerk staande, geslagen.
En nu was er dus die nieuwe ziekte. De kerken en de kapellen zaten vol met ware gelovigen die bij God smeekten om hulp.
Het was in oktober 1914. Op verschillende plaatsen waren de Duitsers de Ijzer overgestoken. Alleen nog de bruggenhoofden van Diksmuide en Nieuwpoort bleven in onze macht. Nog enkele dagen en heel het front zou begeven, de Duitsers zouden de weg open hebben naar Duinkerke, Londen, Parijs.
’t Wos ol è gheilen tied e leèn dak k’ik nog è wandelienge è doan he’n in de buitencoté van Ieper, en woarlik ‘k he’n verschoten os k’ik dat oltemole zag, nieuwe huyzen en schonne wit, den einen nog schonder of den anderen.
Voor een zieke of iemand die enige rauwigheid in de keel heeft, of slijm of brand.
Geluk speelt een grote rol in het leven van de mens, maar ligt even verborgen als het noodlot.
Dikkebusvijver! Zomerwandeling voor de zondaguitstapjes! Waar we gewoon zijn tientallen plezierbootjes tot tegen de kaaimuur te zien dobberen om er de roeiliefhebbers op te nemen!
‘E zit mi ze kop in ze schoôt’.
‘E zit in de patatten’.
‘E leeft tegen ze goeste’.
Mensen die al alles weten, leren nieten.
Water smaakt beter o’j moet betalen ervoor
Ge moe leven binst da’j kunt.
Vertrouwt nooit etwie die stomder is dan joen.
26 snoeken! Is dat niet genoeg voor een echte liefhebber om 26 dagen aan een stuk gelukkig te zijn?
Vroeger bestonden honderden middeltjes om deze slappe ontlasting tegen te werken. Voor deze gelegenheid ging ik eens snuffelen (nou ja!) in enkele oude remedies.
In 1997 waagde historicus A. Dewitte zich aan een vertaling van een handschrift uit 1531. Het werd geschreven door een zekere Jacob de Meyere die zichzelf omschrijft als zijnde een ‘historiograaf’. Zijn oorspronkelijk werk draagt de titel ‘Flandricarum Rerum Libri X’. Het is een heerlijke tekst die op ongeziene manier vertelt hoe Vlaanderen er in zijn puberteit moet uitgezien hebben!
Men lost 120 gram keukenzout in een liter water op. Het ei, op dezelfde dag gelegd, zal in deze oplossing tot aan de bodem zakken.
Men verzekert dat onlangs een frank verdiend heeft om honderd emmers water te storten in een huisje, zouden de Brabanders zeggen, waar octrooi-ambtenaars hun broek gaan afsteken.
De winter is nat, winderig en zonder grote vorst geweest. Op 22 februari, dag van de meeste koude was de barometer 7,5 graden beneden 0. De meeste hitte, op 24, 25 en 26 augustus, was 28 graden boven 0.
Camille Vanhalme was zondag op gezondheidswandeling per velo toen hij door een nauw wegeltje reed dat aan de boord van een put lag. Opeens viel de jongeling en hij plofte tot over de kop in het water en slijk. Verscheidene personen moesten hem ter hulp komen en uit de modder trekken.
Daar was ‘ne keer een moeder, en z’hadde twee meiskes, en z’heetten alle twee Karlientje. Tegen ’t eene en zeiden de mensen niet anders als Wit Karlientje, omdat het zo schone was; maar zijn moeder en koste ’t onder heur ogen niet zien, omdat het heur eigen kind niet en was. En ’t andere was Zwart Karlientje bij de mensen, omdat het zo bruin en zo lelijk was; maar, Zwart Karlientje was het liefste gezien van zijn moeder, en ’t kreeg al wat dat ’t wilde.
Er viel ne keer een blaadtje op het water
Ik heb mijn hart verloren.
Langs een groene weg.
Op stap,
met alleen maar mijn gedachten.
Veurne verdorie. Waar kom jij vandaan? Nehallennia, de godin, gaat plots weer door mijn geest spoken. Nehallennia, de Keltische godin die de reizigers beschermt. Vooral die op zee. Zeevaarders. Veurne, de zee, water, Neha heeft warempel haar locatie goed gekozen. Die oude Burg met zijn oude tempel. Afgoden. De schrijvers van de oude Cronycke vande Duynen kunnen misschien wel eens gelijk gehad hebben!
Op een paar honderd meter van de dorpsplaats ligt Zillebekevijver. Ingesloten door stevige oevers en omringd door weelderig loofhout, rustig deinend jaar in jaar uit, is hij een brok aantrekkelijke natuur die de wandelaar van alle seizoenen aanlokt.
De schapen zwerven rond in de Vlaamse schorrelanden Wanneer precies die grote doorbraak er gekomen […]
(Nooit en had men zulke regen gezien!) Hij duurde tot drie uur na de noen zonder ophouden, maar dan heeft het wat beginnen te minderen en men zag tot Vlamertinge na het eindigen van de vespers, het water aankomen over de velden, weiden en hagen, met zo een gedruis dat het een bangelijk was om horen en zien als de eerste stroom aankwam, die kwam meer dan 4 voeten met de eerste dikke en het groeide gedurig aan tot omtrent om 4 uur in de achternoen, wanneer het heeft beginnen te vallen, dit water kwam aangedreven met groot geweld dat de huizen al doorliep; muren, galenten zijn ter aarde neergeveld.
– Beter één biertje aan de bar, dan tien in de krat
– Goede wijn….is nog geen bier!
– Drinkt nooit zonder dorst, kust nooit zonder lust
Tot aan de oorlog 14-18 waren de oude sluizen te Nieuwpoort aan de monding van de Ijzer veel te smal om in tijden van aanhoudende stortregens het water van Ijzer en bijriviertjes tijdig te kunnen slikken. Dikwijls in maart-april, ook al eens in september-oktober, altijd zeker in de winter bij het smelten van de sneeuw, zette de Krekelbeek geheel de vlakte onder water tussen Diksmuide, Esen, Zarren, Handzame, Werken en Vladslo; een blanke zee!
Het duel speelt zich af ter hoogte van de brug over de Leie in Komen. De Vlamingen zijn in groten getale toegestroomd en houden de doorgang bezet. Een deel van de constructie wordt zelfs afgebroken en deels met mest gecamoufleerd waarop ze zich zelf verdekt opstellen en de komst van de bende van de Haese afwachten. Het wachten duurt niet lang. Ik schakel even over op de rechtstreekse commentaar van de jaarboeken voor me: ‘wanneer de ridders met gevelde lancien op hun aanvielen, zo dat zij de doortocht vrij ziende, op de brugge reden. Het gelukte aan omtrent dertig andere van daar over te geraken, maar de brugge dan brekende, onder de volgende, is er een deel van deze zwaar bewapende ruiters in de riviere gevallen en verdronken.’
De oorsprong van de naam van Vlaanderen
Er is nog een heikel punt waar hij het wil over hebben: de oorsprong van het woord ‘Vlaanderen’. Nogal wat geschiedschrijvers hebben er hun hoofd over gebroken en eigenlijk staat het nog altijd niet vast hoe de naam van ons land er gekomen is.