Tussen een echtpaar dat nog maar nauwelijks de wittebroodsweken achter de rug had, ontstond onlangs een grote verandering.
Een onaangename verrassing
Tussen een echtpaar dat nog maar nauwelijks de wittebroodsweken achter de rug had, ontstond onlangs een grote verandering. Het jonge vrouwtje, dat graag versjes aaneen flanste en vroeger haar liefderijke bruidegom op alle soorten van loftonen bezongen en bewierookt had, zette zich nu in een vervelend ogenblik aan de schrijftafel en schreef aan het adres van haar vader het volgende;
Zolang hij mij vrijde
Was hij liefderijk en fijn
Maar sinds hij mij trouwde
brutaal als een zwijn;
Voorheen was ’t een vijand
Van bier en tabak,
En nu lust hij alles,
En voorzeker den kwak
Op dit ogenblik werd ze geroepen. Ze liet haar pen op de schrijftafel liggen. Haar man vond zelf het vers en schreef er het volgende achter;
Voorheen was zij lief,
Als een duifje zo zacht,
Wie had uit zo’n kind,
Toch zo’n duivel verwacht?
Ik zeg het voorwaar,
Al ben ‘k nog al fijn,
Nooit had ik gedacht,
Zo bedrogen te zijn!
–
Uit ‘Het Weekblad van Ijperen en het arrondissement’ van 12 november 1892
www.historischekranten.be
