‘z Is blamot ètingeld’ – Overdreven geliefkoosd worden.
”t Is ze rechter ’n oarme’ – Het is zijn bijzonderste steun.
Goede gaven dienen gunstig onthaald, want de slechte worden helaas te vaak tot heldendaden opgeschroefd.
Wanneer over een rechtvaardige verdeling wordt gepraat, zegt men:
‘E(l)k ’t sienne en ’n duvel nieten’.
”t Is ol evangelie datten zegt’ – Ze kunnen van hem geen kwaad woord horen.
‘We goan de stok in tweên doen’ – Gezegde bij een zakelijke overeenkomst.
‘Juust is juuste’ zei koster Baele en hij doofde het grootste deel van de kaarsen en nam de stompjes mee.
Over een medelijdende ziel gesproken:
‘E n’ed è ’n herte lik è koekkebrood’.
‘E n’ed è ’n herte lik è seule’.
‘Gie go lange leven!’, zegt men tot een persoon, wiens naam even te voren in een gesprek werd vernoemd.
Variant:
‘O’j van den duvel sprikt, zie’j ze steêrt’.
‘E staat in ze groache’ – Hij staat bij hem op een goed blaadje,
Voorstel voor overeenkomst:
‘Menschen spreken menscheri’,
‘Ze leggen n’um in de watte’ – Hij wordt door alle mogelijke zorgen omringd.
Een goede vriend die men onverwacht tegen het lijf loopt, wordt blij begroet:
‘Je zoe geld geven om joe’n te zien’.
Een bereidwillig mens staat steeds paraat om iemand te helpen
‘in geval van nood’, of ‘os ’t nood doet’.
Omgekeerd schertst men:
‘Je meugt oltied kommen o’j nieten noodig et’.
‘ ’t Is ol suker en zeêm’ – Er is geen vuiltje aan de lucht.
Variant:
”t Is ol datten ’n hemele geven kut’.
‘z Is blamot ètingeld’ – Overdreven geliefkoosd worden.
”t Is ze rechter ’n oarme’ – Het is zijn bijzonderste steun.
‘E ku nieten mispekkel’n’ – Ze zien in hem geen kwaad.
Variant:
‘Ze zièn d’ermee ingenomen’.
‘E ’n handche toesteken’, is iemand bereidwillig bij een werkje bijstaan.
De eerste klant van de dag wordt in een winkel begroet:
‘Je zîe me ’n handgifte’.
‘E pietche rechtuut’ is iemand die het hart op de tong draagt.
‘Tafl’is bard’ – De bij het kaartspel op tafel gegooide kaart mag niet teruggenomen worden.
‘Twi zielen in è kloeffe’ – Twee onafscheidbare vrienden. Variant:
”t Is lik hakke mi ze makke’.
‘E makt doa ze bedde’ – Hij is daar niet weg te slaan.
Verliest iemand door sterfgeval een persoon van wie hij min of meer afhankelijk is, dan wordt met leedwezen gezegd:
‘E go d’er è n’end uuthangen’.
‘E n’is doa ’t hoofd en ’t gat’ – Hij is daar onmisbaar, bezit er alle gezag.
Vriendelijke uitnodiging:
‘Je moe mo doen lik of da’j thuus zie ’t’.
‘E zoe ze schoen van ze voeten lopen’ – Hij is voor iedereen even bedienstig.
‘We gon è k’è schrikkel’n’ – We laten onze beurt voor één keer voorbijgaan.
‘E n’è de pennienk ejeund’ – Iemand zijn klandizie gunnen.
Variant:
‘E n’è ze jeungst ètoogd’.
‘E zoe ze broek van ze gat weggeven’ – Zeer mild zijn tegenover behoeftigen.
‘E n’è d’er è ’n handsche van weg’ – Zeer handig zijn, weten hoe een moeilijk zaakje aan te pakken.
‘E bescheten kommische’ – Een delikate boodschap.
‘E n’ed’den thuuswacht’ – Hij past op het huis.
‘ ’t Is è n’echt duvekot’ – Gezegde over een huis dat platgelopen wordt door buren en vrienden, waar iedereen zich thuis voelt.
–
Uit ‘Snippers uit de Veurnse volksmond’ van Albert Dawyndt (1982)
