Halle. Op 27 april van het jaar 1404 sterft graaf Filips de Stoutmoedige. De Bourgondische […]
12 juni 1572. Alva heeft het verkorven bij koning Filips II. Zijn opvolger zet vandaag […]
Er lijkt trouwens geen einde te komen aan de malaise. De soldaten van het geuzengarnizoen […]
Het jaar 1669 vangt aan met verschrikkelijke stormwinden en noodweer op zee waardoor er menigvuldige […]
Er ontstaat in 1322 een ernstig conflict tussen de Bruggelingen en de graaf. In 1323 […]
15 april 1437. Terwijl de situatie wat onduidelijk is in Brugge breekt nu oproer uit […]
Op 2 september 1584 krijgt Brugge een nieuw stadsbestuur. In naam van koning Filips II […]
27 augustus 1436. De overdracht van de macht in de stad zet zich onverminderd voort. […]
In de week voor Pinksteren 1435 wordt een koopvaardijschip van de Engelsen propvol goederen bestemd […]
Onderweg in mijn bezoek aan de geschiedenis kom ik weer in contact met de Ieperse […]
De 27ste september 1384 kijkt het volk van Vlaanderen totaal verbijsterd naar de hemel waar […]
Karel Martel heeft het geschopt tot opperheer van Frankrijk en heeft tijdens zijn leven de […]
Het jaar 1323. Het toekennen van de rechtsmacht over Lammingsvliet (later Sluis genoemd) en het […]
Vrijdag 29 april 1588. Trommelslagen gevolgd door een extra wapenschouwing. De gebruikelijke taferelen waar de […]
Juli 1492. Heel het land van Vlaanderen is werkelijk groggy en verlangt vrede. Dat is Albrecht van Saksen natuurlijk niet ontgaan. Als Brugge, Ieper en het Vrije bereid zijn om 80.000 guldens ter beschikking te stellen voor de soldij van zijn troepen dan zal hij hen zo snel mogelijk laten vertrekken.
Het zeesas dat te Damme aan de monding van de Reie lag behoorde aan de Stad Brugge, het was van speciaal maaksel, de deuren werden in de hoogte gewonden en de schepen moesten eronder doorvaren.
Vanuit Brugge vertrekken er honderdvijftig Spanjaarden met driehonderd trekpaarden uit het Vrije om zich aan te sluiten bij het leger van Alva. Van Male blikt nog eens terug naar het jaar 1567.
Er is niet zoiets als één waarheid. De schrijvers zijn op zoek gegaan naar Vlaamse en dus inlandse bronnen die hun eigen invalshoek geven over wat er allemaal gebeurd is in onze streekgeschiedenis.
Het was in oktober 1914. Op verschillende plaatsen waren de Duitsers de Ijzer overgestoken. Alleen nog de bruggenhoofden van Diksmuide en Nieuwpoort bleven in onze macht. Nog enkele dagen en heel het front zou begeven, de Duitsers zouden de weg open hebben naar Duinkerke, Londen, Parijs.
18 april 1579. Al bijna drie weken niet meer geschreven in mijn dagboek. Privé had ik wel wat verwikkelingen te verwerken maar dat gaat jullie geen barst aan. Dat is iets tussen Lizelot en mijzelf.
Het was gisteren precies drie maand geleden dat ik begonnen ben met het schrijven van mijn ‘Kroniek van Brugge’. De voorbije dagen kwam alvast onderstaande tekst uit mijn pen gevloeid. Figuurlijk dan toch. Mijn pc heeft ook zijn rechten.
De vierde december van 1405 staat de stad van Brugge 11 dagen onder water, ‘soe dat lieden moesten woenen up hare solders ende daer hare spyse berieden’.
Eén van de hoofdmannen van het bondgenootschap is Nikolaas Zannekin van Lampernisse. Een “waaghals zonder weerga”. Hij wordt aangesteld als hoofdman van Veurne-Ambacht. Zijn grootvader heeft met zijn zonen de polder op de zee en de IJzerdelta veroverd. Zijn vader heeft vele helpers een vrij bestaan geschonken en op Groeningeveld zijn bloed voor Vlaanderen geofferd.
De voorbije dagen ben ik begonnen aan een nieuwe kroniek: ‘De Kroniek van Brugge’. Alvast een voorproefje (heet van de naald)
Het aangenaam lentegevoel van maart is omgeslagen in een zeiknatte bedoening. Het vochtig weer brengt ook geen al te leuke voordelen voor de belegerden. Binnen Oostende staan verschillende plaatsen onder water en de soldaten vinden haast geen plekken om droog te blijven.
Op 31 maart verschijnt deel 7 van De Kronieken van de Westhoek. Het laatste hoofdstuk van de nieuweling gaat over de geschiedenis van Oostende. Jullie kan al een eerste keer kennismaken met mijn nieuwe creatie op de website van ‘De Standaard Boekhandel’.
In de loop van de 13de eeuw is de stad Brugge een handelscentrum geworden van internationaal belang, maar het is vooral op het einde van die eeuw dat de stad het toppunt van haar macht heeft bereikt.
De Sluizenaars mogen geen lakens opslaan, laat staan getouwen of apparatuur om te weven. En ook geen verven om de lakens een ander kleurtje te geven. ‘Die van Sluys vermochten oock niet te hebben een gewichte boven de 60 ponden swaer, nochte oock eenigen wissel te houden, of smittinge van silver te doen. Het was aen een ieder verboden binnen Sluys eenig hout te stapelen, het welcke allegaeder naer Brugghe komen moeste.’ Filips de Stoute stelt de Brugse ambachtslieden nog meer op hun gemak.
Monikerede, evenals Damme, Hoeke, Mude en Sluis, heeft zijn ontstaan te danken aan zijn ligging langs het Zwin en aan de Brugse handel in de middeleeuwen. In al deze havens, die geen kaaien bezaten, konden de zeeschepen op het droge gezet worden, en er hun waren overladen in lichters, die de koopwaren dan verder naar Brugge voerden.
Waar ligt de aanlegplaats van de Nieuwe Ijde precies? Rond het jaar 1900 zullen archeologen op de restanten stoten van een middeleeuws vissersdorp waar het vol ligt met spellewerkersspelden. De plek ten noorden van Oostduinkerke staat sindsdien bekend als de Spelleplekke. De Spelleplekke bevindt zich aan de rand van een brede zee-inham, de resten van de monding van de oude Ijzer, waar zich rond 1300 het vrij dynamische haventje van de Nieuwe Ijde (Yde) situeert. Nog geen eeuw later zal de geul dichtslibben en zal Nieuwe Ijde letterlijk en figuurlijk onder het zand van de tijd worden begraven.