Onze geest bestaat uit stief veel goe gedachten, ’t is ollene nie gemakklijk om d’er […]
Wonderdokteurs, wel jongen, Burgrave (Deburgrave), dat was een. Dat was een geestelijke die zijn kap over de haag had gesmeten en dat was een dokteur.
Wil j’estolen zyn van de puiden (loop naar de drommel)
’t Is de mantel of de male (alles of niets)
’t Is kop of, kop an (alles of niets)
Wider weunden hier niet verre van de vaart en up en avond komt er hier e wuvetje binnengelopen tenden (buiten) asem en al roepen “’t Is daar e verkeer, en ’t ruttelt met ketens, ’t is de waterduvel, ’t is de waterduvel.”
Er was wel oorlog in het menagie van Dikke Miel. Miel was getrouwd met een van die moderne dingskes, die meer gewoon zijn van zich op te zetten en te schminken dan van patatten schillen, en die met één vent niet genoeg hebben.
Het was in de andere oorlog, een nicht van mij die betoverd geweest is, nè. En zij hielden café en ’t was een hofstede. En er gingen daar regelmatig bezoekers alzo, nè, om pinten te drinken en al. En er was daar een wijf dat alle dagen ging achter melk. En op een zekere dag, zij had chocolade gegeven aan haar, om op te eten.
‘E zit mi ze kop in ze schoôt’.
‘E zit in de patatten’.
‘E leeft tegen ze goeste’.
Nen zot is entwie die in een donker huis jaagt achter scheeten.
Vandage is den laatsten dag van joen leven. Voor ’t moment toch nog.
Ge moet niet peinzen op al de miserie die nog overblijft, moar over al ’t schone da nog moet komen.
Ik schrijf u zonder geneeren,
Ge moet me ekskuzeeren,
Dat ik zondag niet en kwam
met mijn velo of den tram.
Maar ik en mijn vrouwe Katriene
Met onze kinders alle zeventiene
Hoe meer da’j zaagt en hertefret, hoe langer da’j moe leven.
E probeerde te peinzen, mar d ‘er gebeurde nieten.
Hoe rapper da’j stapt hoe kleiner da’j zijt.
Ge kunt het niet al hebben in ’t leven, waar zou je ‘t trouwens al leggen?
Er komt daar een vrouwe bij den apotheker, en zegt ze: ‘apotheker, ne kilo arseniek voor mijne vent.’ – ‘Arseniek’, zegt den apotheker, ‘maar jong toch! En dan nog voor joene vent!’