De echo van de tijd

Misschien is elk leven gewoon maar een echo
van al de levens voordien,
de weergalm van de dingen
die onze voorouders leerden
en nu naar ons terugkaatsen.
Neerplonzend in iets nieuw
en nog veel meer.

–

Misschien komt er nooit een einde aan.
Aan al die oude gedachten.
Ze reizen maar verder,
op de tonen van onze stem.
Af en toe muisstil en vaak vergeten
maar nooit echt verdwenen.

–

Misschien vinden wij zelf wel zielenrust.
Geluidloos in onze eigen stilte.
Tot de tijd gekomen is om voor eeuwig te zwijgen,
terwijl onze gedachten verder trekken
door het leven van de tijd.

Ivan Vanherpe

11 januari 2017

Naar een gedicht van Ernest Hemingway

–

Dit is het origineel, voor wie van poëzie houdt. Heerlijk toch om te stoeien met mijn taal.