Dinsdag laatst, in de morgen, had er een zonderling huwelijk plaats. Nadat de bruid het afgetrapt had, was de bruidegom op zoek geweest om zijn weggevlogen tortelduif terug te vinden.
Dinsdag laatst, in de morgen, had er een zonderling huwelijk plaats. Nadat de bruid het afgetrapt had, was de bruidegom op zoek geweest om zijn weggevlogen tortelduif terug te vinden. Na een dag ongehoorde pogingen gelukte het hem ze te ontdekken en haar te overhalen de zo lang gewenste huwelijksband te sluiten.
Wanneer men in de kerk kwam, bleek de heer pastoor niet thuis. Men ging naar de heer kapelaan die het zich niet wilde aantrekken en ook op zoek ging naar de pastoor. Men liep naar de koster die zich ook op weg stelde om te zoeken.
Ondertussen kwam de heer pastoor terug, maar dan ontbrak de koster! De getuigen, moe van wachten, gingen in ’t gebuurte om een borrel te drinken. Eindelijk was iedereen present, uitgenomen de bruid die gaan zoeken was naar de getuigen. Ze vond ze nergens en keerde terug.
De pastoor verloor zijn geduld en deed de koster twee mensen van straat roepen om getuige te zijn: Lo X *** en Treè Z***, twee vrouwspersonen hebben door haar ministerie het gelukkig paar helpen inzegenen.
Op diezelfde dag, ’s namiddags, op de steenweg van Ieper naar Brielen gebeurde er een ongeluk dat ergere gevolgen kon hebben gehad. M.S. was een wandelingske gaan doen met een van zijn kennissen, toe halfweg Brielen het paard ergens van verschoot, wegliep en het rijtuig brak, met dat gevolg dat de wandelaars er met zijn allen uit tuimelden.
De ene klaagde aan zijn been, de andere aan zijn hoofd, een derde aan zijn onderste rug… Een ander was bezig met een liefdegevalletje te vertellen en was zodanig aan zijn vertellingske bezig, dat hij reeds enige tijd ten gronde lag en nog altijd aan het vertellen was! De weg van de hemel is niet altijd met rozen beplant.
–
Uit ‘De Toekomst’ van 5 mei 1868 – www.historischekranten.be
