Naast Poperinghem situeren ook Steenvoorde, Elverdinge, Merkem en Torhout zich langs die Romeinse ‘steenstraete’. De […]
Elkeen in Ieper leefde gerust en tevreden zolang diegene die onmiddellijk boven hem stond ook […]
De bal gaat aan het rollen in 1475. Karel de Stoute en de Franse koning […]
1740. Daags voor Driekoningendag begint het hier wel erg sterk te vriezen. Felle koude en […]
Heel Vlaanderen is overstag gegaan voor de snelle opmars van de Vlaamse legers. Er rest […]
Ik spoel de wijzer van de tijd terug tot begin 1382. Een ‘rewind’ die me […]
Anno 1871, op de 6de april, bestond hier bij het volk de gewoonte om […]
Dinsdagmorgen, rond 6u30, verliet Albert Ligneel, konijnenkoopman zijn woning op Merkem dorpsplaats en hij reed […]
Zondagnamiddag om 14u20 had hier weer een rampzalige ontploffing plaats, te wijten aan onvoorzichtigheid, en […]
”t Lapt zoete binnen’, zei Puuste Verdoodt en hij goot pastoors wijn in zijn ‘gilébeuze’. […]
De moedige tussenkomst van vier toeschouwers redt het leven aan een moeder en haar kind. […]
Te Cassel op die roemrijke grond 22 februari 1071. Vlaanderen was in deze 11de eeuw […]
In het bisdom Brugge wordt Sint Medardus als patroonheilige vereerd te Eernegem. Wervik en Wijtschate. Op sommige plaatsen wordt hij voor het bekomen van schoon weer. Het volksgeloof wil namelijk dat, wanneer het op zijn feestdag regent,het dit gedurende 6 weken ononderbroken zal doen.
Geen krieken zonder stenen,
geen vlees zonder benen,
geen mannen zonder willen,
geen vrouwen zonder grillen.
Jonk vlees in de stande hèn (met een jonge vrouw getrouwd zijn) Goe naa de […]
Als men honger heeft, smaakt het eten nog zo goed: ‘Honger is de beste saus.’ Om te zeggen dat men honger heeft: ‘Mijn beer begint te grollen’, of ‘Mijn merelare schuifelt’; ook nog: ‘’k Zie ze vliegen.’
Myn mênsch’n van te lânde
hoe geern zie’k julder goan
mè zwier en zwoai, of kloek en toai
up julder stikken stoan.
Naast de handel aan huis, heeft te Roeselare in alle tijden ook een bloeiende leurhandel bestaan, waarbij de koopwaar langs de straat, van huis tot huis, werd aangeboden. Blijkens het ‘Register Protocol’ werden de huizen in de 18de eeuw door tientallen rondventers bezocht.
Zaterdag 4 november deed er zich te Beselare een ongeval voor dat heel wat opschudding verwekte.
Dinsdag laatst, in de morgen, had er een zonderling huwelijk plaats. Nadat de bruid het afgetrapt had, was de bruidegom op zoek geweest om zijn weggevlogen tortelduif terug te vinden.
Er was eens een arme weduwe. Zij woonde met haar enige zoon alleen. Die jongen was nu een dief gelijk er niet veel lopen in de wereld. Hij stal al wat er aan of roerende was. Zijn moeder had daar veel verdriet in
Hier volgt het verhaal van mijn vader Jules Depuydt, die op een dag, in het […]
Gedurende de middeleeuwen geschiedde het goederenvervoer met behulp van paard en kar; de reizigers daarentegen waren op de diligences en postwagens aangewezen, die tevens het overbrengen van de post verzekerden.
Mensen die al alles weten, leren nieten.
Water smaakt beter o’j moet betalen ervoor
Ge moe leven binst da’j kunt.
Vertrouwt nooit etwie die stomder is dan joen.
Ik ben al geruime tijd bezig met het schrijven van mijn ‘Ieperse Histories’, allemaal gebaseerd op oude handschriften. Het boek is voorzien voor einde 2019, maar misschien is het wel een goed idee om ons onderstaand fragment op jullie los te laten…
Free, Bert zien broere en moeder Sofie woonden tegaare ip een klein doeninksche. Drie koeien, een oed peerd, vier hectaren land en een paar hectaren ges.
De Dorpstraat op St-Michiels, tusschen Schoutteet en de kerk, is altijd, al van over ouds, een sukkelbaantje geweest waar men van alles – kan vinden: een kalsijtje pit-uut-pit-in lijk met de roefel opeen gesmeten.
Die mens zou geven dat ’t haar deur zijnen hoed groeit (dat hij zelf niet meer genoeg heeft). Zie ge hem daar geschilderd staan met de stersen haar die deur de gerren van zijn dood versleten hoedje sprietelen?
Ten oosten van de stad Veurne ligt een straat, bekend sedert aloude tijd als de Rodestraat, die leidt door de weiden naar het Duivekot, een grote hofstede met kapel, die toebehoord heeft aan het klooster der Predikheren.
Als men vroeger bomen uithakte, liet men de rolders (aarsgat van uitgeroeide boom) in de grond zitten en de armen of de werklieden mochten ze komen uithalen.