‘De vrouwen hebben de naam, de mannen de daad’. Met zo’n dooddoener tracht menig vrouwelijk mondje de weinig galante man tot stilzwijgen te brengen, die brutaal durft te beweren dat de langgerokte helft van het menselijk geslacht een bolleboos is in het vak dat kwaadspreken heet.
Weet gij wat? Laten de dames en heren tot een akkoord komen en het zo goed zeggen: de vrouwen hebben de naam en …de daad, de mannen de daad alleen. Dat is geven en nemen…zo blijft men het dichtst bij de waarheid.
Het is een diefachtig volkje, de leden van de kwaadsprekersgilde. Echte dieven zijn het, de mensen die op een andermans eer uit zijn, als de duivel op een zieltje.
Dieven zijn het die alle mogelijke oude koeien uit de sloot halen en langs de publieke weg te zien leggen. Dieven zijn het, die ieders doopceel lichten en de inhoud daarvan aan de grote klok hangen.
Dieven zijn het, die, zodra ze een schandaaltje te weten zijn gekomen, geen ogenblik rust meer hebben, voordat ze het nieuwsje uitgebazuind hebben: ze lopen huis-in-huis-uit, om dat zaakje aan de man te brengen. Op straat houden ze Jan en Pier staande, om hun overkropt gemoed lucht te geven en dan met zedig neergeslagen ogen met een godzalig gezicht onder het lozen van diepe zuchten te klagen dat de wereld tegenwoordig toch zo slecht is. Mannen en vrouwen van kwaadsprekende aard, weet gij wat ge zijt?
Ge zijt als de scherpe doornstruik waarlangs geen onschuldig schaapje kan gaan zonder iets van zijn wol te moeten laten; niemands naam komt zonder letsel langs uw venijnige scherpe tong.
Distels en doornen steken zeer
Maar kwade tongen nog veel meer
Ge zijt als de honden die tegen elke voorbijgang blaffen. Ge zijt gelijk aan de hyena’s, deze dieren die zo verzot zijn op mensenvlees, omdat ze de graven openkrabben om de lijken te verslinden; zo woelt gij ook de geheime zonden en gebreken die reeds lang begraven en vergeten zijn naar boven.
Ge zijt als de zwijnen, die liefst in het slijk rondwentelen; evenzo wroet ge het liefst in het vuil der ondeugden van uw medemens. Ge zijt als de kikkers waarmee koning Farao en zijn land geplaagd werden, welke groengebekte beestjes overal op- en aanzaten. Ge zijt als een zeker soort vliegen, die…. maar nu hebben de leden van de kwaadsprekersgilde eretitels genoeg. Daar kunnen ze het voorlopig mee doen.
De heilige Augustinus had er wat schoons op gevonden om zich de kwaadsprekers van het lijf te houden. Hij liet aan de muur van zijn eetzaal een Latijnse spreuk hechten, welke vrij vertaald als volgt luidt; ieder die er aan houdt om kwaad te spreken over de afwezigen weet dat hem de toegang tot de tafel verboden is. Of zoals een zekere verzen-smid heel aardig rijmde;
Hij die zijn naaste niet ontziet
Genake deze tafel niet.
Verbeeld u eens dat bijvoorbeeld in alle salons en kamers, waarbij de dameskransjes gehouden worden ook zo’n waarschuwing zou geplaatst worden. Wat zouden veel bezoekers van die kransjes al snel rechtsomkeer moeten maken. En hoe menige koffieslag zou spoedig gedaan zijn?
Wat natuurlijk niet zo erg zou wezen. En verbeeld u ook eens, dan in alle herbergen en sociëteiten diezelfde waarschuwing werd nageleefd en in vele kranten en tijdschriften meer in acht zou genomen worden?
De wereld ware een heel andere prochie en er zou veel meer vrede en eendracht te vinden zijn, want waarlijk sommige mensen schijnen het schandelijke van hun tijdverdrijf niet te zien.
–
Uit de krant van 1909 – www.historischekranten.be –
