Er ontstaat in 1322 een ernstig conflict tussen de Bruggelingen en de graaf. In 1323 […]
Tijdens de wapenstilstand wordt het duidelijk dat Rome een bemiddelingspoging is gestart maar uiteindelijk zelf […]
Om één of andere reden komt het tot een conflict tussen een vrije ridder en […]
I Advocaten die de misdaad witter wassen dan de sneeuw, en de rechters harten roeren, […]
Heel Vlaanderen is overstag gegaan voor de snelle opmars van de Vlaamse legers. Er rest […]
Een goede voorspelling 12 september 1793. Rond 15u begonnen de Fransen sterk op te komen […]
1558: Een tempeest die nog nooit gezien was Tijdens deze weken krijgen we in Brussel […]
Ik ben weer naarstig geweest vanmorgen. Nog enkele weken te gaan om de voorlopige teksten […]
Luther wantrouwt de oorspronkelijke interpretatie Zo arriveer ik bij Maarten (Martinus) Luther. Hij kon geen […]
13 juni 1489. De oorlog gaat onverdroten verder. Daniël van Praet verslaat de Vlamingen die te Beerst bij Diksmuide hun kamp houden en neemt daarbij 4 Brugse kapiteinen gevangen. Ze kunnen vrijkomen tegen een rantsoen van 970 ponden.
Een boer had eens warmoes gegeten
waardoor hij kreeg grote kak,
en nu zijnde neergezeten
in het kakhuis met gemak,
Mei. ‘Drimilchi’, ‘Driemelkenmaand’, ‘Bloeimaand’, ‘Woenstmaand’ (maand van de vreugde), ‘Vrouwenmaand’ (vermoedelijk is dat Freya) en ook wel ‘Vrijmaand’ (vermoedelijk ook afkomstig van Freya).
De streek tussen Ieper, Waasten en Armentières had veel te lijden in de jaren 1647-1659, ten gevolge van de krijgsverrichtingen tussen de Spaanse en de Franse legers. Talrijke sporen daarvan zijn te vinden in de schepenregisters van de parochies uit deze streek.
De geschiedenis van de middeleeuwse stadsontwikkeling is precies een slagveld dat bezaaid is met nogal wat kadavers. Tussen de jaren 900 en 1350 groeit het aantal inwoners in Vlaanderen spectaculair.
Nu volgen eenige regels, hoe men zig aen de taefel behoort te draegen.
De spoorlijn van Lichtervelde naar Adinkerke was nog niet opengesteld (inhuldiging ging door op 5 februari 1870) en reeds dacht men aan goede verbindingen met onze dorpen.
’t Is ol butter oan de golge èplakt.
Hebben is hebben en krygen is de kunste.
’t Is ol moeyelyk oude aepen te leeren greezen.
Ol hout en is gè tummerhout.
Olle boate halpt, zei de muis, en hè piste in de zee.
23 augustus 1328 In de winter van 1323 braken hier in onze gewesten vrij erge onlusten uit. Eerst in het Brugse Vrij en onmiddellijk daarop in de streek van Veurne en Bergues. Het was niet uit ellende dat de Vlamingen naar de wapens grepen. Het was een opstand van vrije kloeke boeren, van kleine eigenaars, van pachters en zelfs van eenvoudige landarbeiders.
De schapen zwerven rond in de Vlaamse schorrelanden Wanneer precies die grote doorbraak er gekomen […]
De kalchiede der Stavele-dambrugge over de meersen zal overstromingen te Roesbrugge veroorzaken. Hoe is het mogelijk! Zijn we niet beide bewoners van de Ijzervallei, kennen we de gesteltenis van de waterloop niet genoeg om staande te houden dat er na het leggen van de weg in kwestie (nadat hij ZAL GELEGD ZIJN) meer overstromingen zullen plaatsvinden dan tegenwoordig?
Waar ligt de aanlegplaats van de Nieuwe Ijde precies? Rond het jaar 1900 zullen archeologen op de restanten stoten van een middeleeuws vissersdorp waar het vol ligt met spellewerkersspelden. De plek ten noorden van Oostduinkerke staat sindsdien bekend als de Spelleplekke. De Spelleplekke bevindt zich aan de rand van een brede zee-inham, de resten van de monding van de oude Ijzer, waar zich rond 1300 het vrij dynamische haventje van de Nieuwe Ijde (Yde) situeert. Nog geen eeuw later zal de geul dichtslibben en zal Nieuwe Ijde letterlijk en figuurlijk onder het zand van de tijd worden begraven.
De nasleep van Groeninge laat sporen na in het bruisende Nieuwpoort. De slag op de Casselberg in 1328 zorgt er voor dat zowat een derde van de huizen het moet stellen zonder mannelijk gezinshoofd. De mensen beleven een periode vol miserie, taksen en zorgen om een dichtslibbende haven. En dan nog de graaf die hun Engelse handelspartners blijft pesten!!
De mannen zijn ongewapend. Met vierduizend zijn ze. Ze houden hun handen gevouwen en dragen geen kappen en geen riemen. ‘Ils vindrent nudz pieds et sans cheinture’ lezen we in de kronieken. Nochtans is het die dag slecht en berekoud weer en hun blote voeten verzinken in de modder. Het geheel moet ongetwijfeld een hallucinante aanblik geven als de sukkelaars, sommigen onder hen sterven zelf van de koude die dag, in deze omstandigheden ootmoedig op hun knieën gaan zitten om het verdict van graaf Filips de Goede te aanhoren.
Arnulf de Bevere komt in 940 naar Vlaanderen
In Vlaanderen kan hij zich thuis voelen. Vlaamse graaf Arnulf I van Vlaanderen en Arnulf de Bevere zijn immers neven aan moeders kant. De vader van Arnulf I, Boudewijn II, was immers de zoon van Alfred De Grote. Beide Arnulfs hebben dus allebei dezelfde illustere grootvader. Arnulf I van Vlaanderen kan natuurlijk de ervaring die zijn neef heeft met het bouwen van burchten en versterkingen en zijn militaire expertise heel goed gebruiken. Vooral in het oogmerk van zijn strijd tegen de agressieve hertog Willem van Normandië. Arnulf de Bevere wordt op geen tijd de belangrijkste vazal van de graaf van Vlaanderen. Bij afwezigheid van de graaf, dient de Bevere het bestuur van het graafschap op zich te nemen. In ruil voor zijn expertise krijgt hij domeinen en gronden ter beschikking.
Vergeet niet dat de honderdjarige oorlog tussen Frankrijk en Engeland nog volop woedt. De graaf vaardigt een besluit uit dat einde 1430 verspreid wordt door zijn landen van Vlaanderen, Brabant en Artesië. Hij vraagt aan al zijn vazallen dat ze hem op 6 januari 1431 zullen vervoegen ter hoogte van Sint-Winoksbergen. Het water moet blijkbaar tot aan de lippen van de hertog van Bourgondië staan, want tijdens de winter wordt er haast nooit oorlog gevoerd. Hoe dan ook: er wordt een algemeen alarm afgekondigd. De heren en de edelen sloven zich uit om massaal antwoord te geven op de vragen van hun graaf. De voorbereidende werken slepen wat langer aan dan voorzien en de planning wordt een klein weekje vooruitgeschoven.
Drieduizend honderdvijfentachtig (3.185) mensen uit de Westhoek die gedood worden in een tijdstip van amper enkele uren tijd. Nooit of te nooit zal een oorlog in onze regio op zulke korte tijd zoveel van onze mensen uit het leven wegrukken. Ook de grote wereldoorlogen die pas binnen pakweg 600 jaar zullen plaatsvinden, zullen gelukkig geen zulke dramatische verliezen van eigen mensen veroorzaken. Wie zijn ze, die 3185 Westhoekers?
Uit deel 3 van ‘De Kronieken van de Westhoek’
De Dampierres zijn definitief door de mand gevallen Hoe kan je de toestand in Vlaanderen […]