Honger, koud en durst

Nu mezen en robaers hen honger, koud en durst

Ze kommen ieder dag en pekken e bitje vet

De schamel veugeltjes gaen drinken in een pet

Daer djuuste by men huus by een bollaerd die rust.

–

’t Waeter gaet vervriezen mischiens in ’n kortemaend

’t Sneeuw de velden duuken voor enigste dagen

De musschen de koleurd zyn tegoare in d’hagen

En moe van te beien toet morgen of de dood

–

Vele schamel menschen zyn goed voor de beesjes

Geven een kleen bitje van nulder kleen maaltyd

Weten wel dat Winter is nog een droeven tyd

Voor alles die leven en droever voor de klentjes.

–

De menschen de musschen nu kyken voor ’n uutkom

De klokje in ’t kolhof, en d’eiers in de nesten,

’n Tyd om te vryen, te vliegen en te veugelen

In ’t middel van ts veld en ’n boer is dervan stom!

–

Jean-Noël Ternynck in ‘Van de Leie toet de Zee’ – Kleene Vlamsche en Fransche gedichten (1996)