Ebutterd en èdopt in kaffie

Hommelmaand

Tuschen de schonste kerke en de Steenmeulens vlerken
Me zaet’n om de knoppen in ’t hommelhof te plokken
De knoppen in de mande en de manden in ’n zak
Twaelf euren in een dag, in de zunne zon’er dak.
–
Een pulle dikke soepe en een seule errepels
En een more kaffie waeren Boerinnes spel
Smakelik algelyk in nuuze zwarte “paeten”,
D’hele bende plokkers kunde oek lachen en klappen.
–
Me waeren moe ’s navers van te trekken hele dagen
En styf blyde an ’n boer kwaam om nuus zak te wegen
Me goung toen mee maets om te spelen in ’t veld
Moeder schreef in ’t boekje, de kilos, dat was geld!

–
‘T hommelplok edaen, ’t was een hommelpap dag
En de boerinne bakst koekebrood voor dien dag
Wel ebuttert edopt in kaffie mee vasch melk
En op ’t ende van ’n dag, m’hadde nuus pakje geld.
–
Nie ryker maer blyde van ieder jaer te kommen
En lachen mee vrienden, en nuuze “sous” verteren
In winkels voor de schole of voor de winters kolen,
Maer de maschynen kwaam en ’t hommel was verloren!

Jean-Noël Temynck “Van de Leie … toet de Zee”